Gitmek mi zor? kalmak mı? diye sormuştum hep kendime hem gittim hem kaldım cevabı bulamam sanmıştım.
İkisinde de ayrı bir acı varmış ayrı bir tat varmış en zoru ise o uzakta iken sen ızdırap içinde susmayı bilmek zorundaymışsın yanlış anlaşılmanın eşiğinde olsan bile orda mutlu olduğunu bildiren cumlelerin arasında ona hüzün taşımak istemezmişsin…
Sustukça ilgisiz kalırmışsın, sıkıldıkça sıkarsın kendini onun içine şüphe tohumları ekermişsin… Ve bir gun gelir suskunluğun sonu acının tokatı yüreğinin tam üstüne patlarmış ruhunu teslim edermişsin kaderin ellerine… Sen çaresiz susmaya devam edersin tekrardan konuşmayı öğrenebilmeyi beklersin bir hayat öpücüğü belki ve geriye hayatında kalan belki…belki…

